Spiritüel İyi Oluşun Başarılı Yaşlanma Üzerindeki Yordayıcı Rolünün Belirlenmesi
II. Uluslararası Gülhane Sağlık Bilimleri Kongresi’, Ankara, Türkiye, 13 - 14 Nisan 2026, ss.181-182, (Özet Bildiri)
- Yayın Türü: Bildiri / Özet Bildiri
- Basıldığı Şehir: Ankara
- Basıldığı Ülke: Türkiye
- Sayfa Sayıları: ss.181-182
- Karadeniz Teknik Üniversitesi Adresli: Evet
Özet
Spiritüel İyi Oluşun Başarılı Yaşlanma
Üzerindeki Yordayıcı Rolünün Belirlenmesi
Amaç: Bu çalışma, yaşlı bireylerde spiritüel iyi
oluş ile başarılı yaşlanma arasındaki ilişkiyi incelemeyi ve spiritüel iyi
oluşun başarılı yaşlanma üzerindeki yordayıcı rolünü belirlemeyi amaçlamıştır.
Yöntem: Kesitsel ve korelasyonel türdeki
çalışma, bir Aile Sağlığı Merkezi’ne kayıtlı olan 65 yaş ve üstü 603 kişi ile
yürütüldü. Veriler, sosyodemografik bilgi formu, Spiritüel İyi Oluş Ölçeği ve
Başarılı Yaşlanma Ölçeği kullanılarak yüz yüze toplandı. Veri analizinde R
yazılımı ile kullanıldı. Katılımcı özelliklerini özetlemek için tanımlayıcı
istatistikler kullanıldı. Çalışma değişkenleri arasındaki ilişkileri incelemek
amacıyla Pearson korelasyon analizi yapılmış, spiritüel iyi oluşun toplam puanı
ve alt boyutlarının başarılı yaşlanma üzerindeki yordayıcı etkilerini
değerlendirmek için çoklu doğrusal regresyon modelleri uygulanmıştır.
Bulgular: Katılımcıların Başarılı Yaşlanma
Ölçeği toplam puan ortalaması 57.91±7.35 ve
Spiritüel İyi Oluş Ölçeği toplam puan ortalaması 118.24±15.90 olarak
saptandı. Korelasyon analizi daha yüksek spiritüel iyi oluş düzeyleri, daha
yüksek başarılı yaşlanma düzeyi ile pozitif yönde ilişkili bulunmuştur
(p<0.001). Regresyon analizinde, toplam spiritüel iyi oluş puanının başarılı
yaşlanmayı anlamlı düzeyde yordadığı belirlendi (β=0.28, p<0.001). Model
istatistiksel olarak anlamlı (F=52.418, p<0.001) olup; toplam varyansın
%7.9’unu açıklamaktadır. Alt boyutların modele dahil edildiği analizlerde ise
açıklanan varyans oranının %13,4’e yükseldiği saptandı. Alt boyutlar arasında
başarılı yaşlanmayı en güçlü biçimde yordayan değişken aşkınlık oldu (β=0.258,
p<0.001).
Sonuç: Bulgular, spiritüel iyi oluşun
başarılı yaşlanmanın önemli bir psikososyal belirleyicisi olduğunu
göstermektedir. Spiritüel iyi oluşun desteklenmesi, yaşlı bireylerde baş etme
becerilerini, içsel dengeyi ve genel iyi oluşu güçlendirerek daha sağlıklı yaşlanma
süreçlerine katkı sağlayabilir. Spiritüalitenin geriatri sağlığını geliştirme
programlarına ve destekleyici girişimlere entegre edilmesi, yaşlanma deneyimini
iyileştirebilir ve ileri yaşta dayanıklılığı artırabilir.
Anahtar Kelimeler: Yaşlanma, Sağlık
Durumu, Psikolojik İyi Oluş, Spiritüalite
Determining the Predictive Role of
Spiritual Well-Being on Successful Aging
Aim: This study aimed to
examine the relationship between spiritual well-being and successful aging in
older adults and to determine the predictive role of spiritual well-being on
successful aging.
Method: This cross-sectional
and correlational study was conducted with 603 individuals aged 65 years and
older who were registered at a Family Health Center. Data were collected
face-to-face using a sociodemographic questionnaire, the Spiritual Well-Being
Scale, and the Successful Aging Scale. Data analysis was performed using R
software. Descriptive statistics were used to summarize participant
characteristics. Pearson correlation analysis was conducted to examine the
relationships among the study variables, and multiple linear regression models
were applied to evaluate the predictive effects of total spiritual well-being
and its subdimensions on successful aging.
Results: The mean total score
of the Successful Aging Scale was 57.91±7.35, and the mean total score of the
Spiritual Well-Being Scale was 118.24±15.90. Correlation analysis showed that
higher levels of spiritual well-being were positively associated with higher
levels of successful aging (p<0.001). Regression analysis indicated that
total spiritual well-being significantly predicted successful aging (β=0.28,
p<0.001). The model was statistically significant (F=52.418, p<0.001) and
explained 7.9% of the total variance. When the subdimensions were included in
the model, the explained variance increased to 13.4%. Among the subdimensions,
transcendence emerged as the strongest predictor of successful aging (β=0.258,
p<0.001).
Conclusion: The findings
indicate that spiritual well-being is an important psychosocial determinant of
successful aging. Supporting spiritual well-being may contribute to healthier
aging processes by strengthening coping abilities, inner balance, and overall
well-being in older adults. Integrating spirituality into geriatric health
promotion programs and supportive interventions may improve the aging
experience and enhance resilience in later life.
Keywords:
Aging, Health Status, Psychological Well-Being, Spirituality