Akademik Veri Yönetim Sistemi
Pamukkale Tıp Dergisi, cilt.14, sa.4, ss.792-802, 2021 (Scopus, TRDizin)
Amaç: Nöronlarda endoplazmik retikulum stresine karşı koruyucu yollar, beyin kaynaklı nörotrofik faktör aracılığıyla etkinleştirilir. Bununla birlikte, GABAerjik sistemin farklı Ca2+-bağlayıcı proteinlerini eksprese eden inhibitör ara nöron tiplerinin, beyin kaynaklı nörotrofik faktörün kronik azalması ve endoplazmik retikulum stres koşullarında Ca2+ homeostazındaki değişikliklerden nasıl etkileneceği bilinmemektedir. Çalışma, bu faktörlerin etkileşimini ortaya çıkarmak için planlandı. Gereç ve yöntem:6-8 aylık (30-40 gr), yabanıl tip (WT) ve beyin kaynaklı nörotrofik faktör heterozigot (BDNF(+/-)) erkek fareler kullanılmış ve 4 grup oluşturuldu. Grup 3 ve 4, endoplazmik retikulum stresini indüklemek için tek doz tunikamisin ile muamele edildi. Tunikamisin enjeksiyonunun 3. gününde hayvanlar feda edilerek kan ve beyin dokuları alındı. Serum örneklerinde BDNF, doku homojenatlarında GRP78, CHOP, Kaspaz-12, parvalbumin, kalretinin, kalbindin, GAD65 ve GAD67 düzeyleri ELISA yöntemi ile analiz edildi. İstatistiksel değerlendirme için tek yönlü ANOVA ve Tukey post-hoc testleri kullanıldı. Bulgular: Serum BDNF seviyeleri, BDNF(+/-) ve tunikamisin ile tedavi edilen BDNF(+/-) gruplarında anlamlı olarak daha düşüktü. Tunikamisin enjeksiyonu ile Kaspaz-12 ve CHOP seviyeleri önemli ölçüde artdı. Kalbindin düzeyi endoplazmik retikulum stresi ile önemli ölçüde azaldı. GAD65 ve GAD67 seviyeleri WT ve BDNF(+/-) gruplarında yakındı. Ancak WT ve BDNF(+/-) gruplarında endoplazmik retikulum stresi sırasında GAD65 düzeyi anlamlı olarak azaldı