Research Information System
9. Ulusal, 5. Uluslararası Akdeniz ve 4. Uluslararası Pediatri Hemşireliği Kongresi, Mersin, Turkey, 5 - 08 November 2025, pp.93, (Summary Text)
[SS-050] Ateş ile Acile Başvuran Çocukların Annelerine Verilen Eğitimin Kaygı Düzeyine ve Ateş Yönetime Etkisi: Randomize Kontrollü Çalışma Merve Yetimoğlu1 , Hacer Kobya Bulut2 1 Trabzon İl Sağlık Müdürlüğü,Sağlık Afet Koordinasyon Merkezi, Trabzon 2 Karadeniz Teknik Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi, Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları Hemşireliği Anabilim Dalı, Trabzon Amaç: Bu araştırma ateş nedeni ile acil servise başvuran çocukların annelerine verilen eğitiminin kaygı düzeyi ve ateş yönetime etkisini değerlendirmek amacıyla gerçekleştirildi. Yöntem: Araştırma, ön test, izlem testi ve son test ölçümlerini içeren randomize kontrollü deneysel tasarımda yürütüldü. Çalışma, Türkiye’nin kuzeydoğusunda yer alan bir ilin üniversite hastanesine bağlı çocuk acil servisine ateş şikâyeti ile başvuran 1–5 yaş arasındaki çocukların anneleri ile gerçekleştirildi. Araştırmaya dâhil edilme kriterlerini karşılayan anneler, basit rastgele örnekleme yöntemi ile deney ve kontrol gruplarına atandı. Araştırma kapsamına 40 deney, 40 kontrol grubu olmak üzere toplam 80 çocuğun annesi dahil edildi. Deney grubundaki annelere çocuklarda ateş yönetimi eğitimi verildi. Kontrol grubuna herhangi bir müdahale yapılmadı. Veriler, “Ebeveyn- Çocuk Tanıtıcı Bilgi Formu”, “Durumluk Kaygı Ölçeği” ve “Ebeveyn Ateş Yönetimi Ölçeği” ile toplandı. Verilerin analizinde SPSS 23.0 programı kullanıldı. Tanımlayıcı verilerin analizinde sayı, yüzde, ortanca, minimum, maksimum kullanıldı. Sürekli verilerin normal dağılıma uygunluğu Shapiro Wilk testi ile değerlendirildi. Verilerin analizinde Pearson Ki-Kare, Fisher’s Exact testi, Bağımsız Örneklem t Testi, Mann Whitney U Testi, Wilcoxon Testi, Friedman ve tekrarlı varyans analizi ile değerlendirildi. Bulgular: Ateş yönetimi eğitimi verilen annelerin ön test, izlem testi ve son test durumluluk kaygı puan ortalamalarının giderek azaldığı ve gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu belirlendi (p˂0.05). Benzer şekilde deney grubundaki annelerin ön test, izlem testi ve son test ebeveyn ateş yönetimi puan ortalamalarının giderek azaldığı ve gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu belirlendi (p˂0.05). Buna karşılık, kontrol grubunda yer alan annelerin kaygı düzeyleri ve ateş yönetimi puan ortalamaları arasında anlamlı bir değişim gözlenmedi (p>0.05). Sonuç: Araştırma soncuna göre eğitim alan annelerin hem kaygı düzeyleri anlamlı derecede azalmış hem de çocukların ateş yönetimi becerileri belirgin şekilde iyileşmiştir. Bu sonuçlar ebeveynlere yönelik yapılandırılmış eğitimlerin çocuk sağlığı yönetimindeki hemşireler tarafından etkili bir girişim olarak kullanılabileceğini göstermektedir. Uygulamanın yaygınlaştırılması, çocukluk çağı ateşine ilişkin ebeveyn bilgi ve tutumlarını güçlendirecektir. Anahtar Kelimeler: Ateş, Çocuk, Eğitim, Hemşirelik, Kaygı