Farelerde Oluşturulan Deneysel Depresyon Modelinde Epigallokateşin-Gallat'ın Etkilerinin İncelenmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Karadeniz Teknik Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2019
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: Arslan SAY
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): NURİ İHSAN KALYONCU
Açık Arşiv Koleksiyonu: AVESİS Açık Erişim Koleksiyonu
Özet:Depresyon yaygın bir hastalık olup, prevansı %5 civarındadır. Depresyon patofizyolojisinde monoamin eksikliği, kortizol yüksekliği, beyin türevli nörotrofik faktör (BDNF) eksikliği, glutamat artışı ve inflamasyonun rolü olduğu bildirilmektedir. Bugüne kadar kullanılan ilaçların büyük bir kısmı monoamin eksikliğini gidermek yoluyla antidepressif etkilerini göstermektedir. Depresyonun patofizyolojisinde rolü olduğu ileri sürülen kortizol artışı ve inflamatuar faktörlerle ilgili henüz etkili bir tedavi protokolü geliştirilememiştir. Epigallokateşin gallat (EGCG), yeşil çayda bulunan flavonoid türevi bir maddedir. Antiinflamatuar ve antioksidan aktiviteye sahip olduğu çeşitli çalışmalarda ortaya konulmuştur. Aynı zamanda anksiyolitik etkiye de sahiptir. Bu çalışmada EGCG'in antiinflamatuar mekanizmalar üzerinden potansiyel antidepresif etkisini araştırmayı planladık. Bu amaçla çalışmada 7 gruba (n=10) ayrılmış farelerde "Porsolt'un zorlu yüzme testi" uygulanarak EGCG'in etkisini, klasik antidepresan ilaçların (paroksetin, venlafaksin, moklobemid) antidepresif etkileri ile karşılaştırdık. Ayrıca etkili EGCG dozunda (100mg/kg) farelerde tedavi öncesi ve sonrası kortikosteron (insanda kortizol) ve IL-6 düzeylerine bakıldı. Klasik antidepresanlarla karşılaştırıldığında EGCG'in 25 mg/kg ve 50 mg/kg dozu anlamlı etki göstermezken, 100 mg/kg dozunun anlamlı düzeyde antidepresif etkili olduğu görülmüştür. Kortikosteron düzeyleri bakımından kontrol ve EGCG 100 mg/kg grupları karşılaştırıldığında (sırasıyla 9387.7 pg/ml ve 6147.0 pg/ml) EGCG 100 grubunda kortikosteron düzeylerinin anlamlı (p<0.05) olarak düştüğü gözlemlenmiştir. Benzer şekilde IL-6 düzeyleri bakımından kontrol ve EGCG 100 grupları karşılaştırıldığında (sırasıyla 159.0 pg/ml ve 128.3 pg/ml) EGCG 100 mg/kg grubunda IL-6 düzeyinin anlamlı (p<0.05) olarak düştüğü görülmüştür. Sonuç olarak Porsolt'un zorlu yüzme testinde EGCG'in, kortikosteron ve IL-6 düzeylerindeki düşürücü etkisi bir antidepresan etki olarak yorumlanabilir. Bu potansiyel antidepresan etkiye antiinflamatuar mekanizmaların aracılık ettiği düşünülebilir.