Akış Kesit Alanı Periyodik Olarak Değişen Borularda Isı Transferi ve Basınç Kaybının İncelenmesi
Tezin Türü: Yüksek Lisans
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Karadeniz Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Fen Bilimleri Enstitüsü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 1996
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: İlyas KUM
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): MEHMET EMİN ARICI
Özet:ÖZET Bu çalışmada, dairesel kesitli bir boruda sabit sıcaklık sınır şartı altında zorlanmış konveksiyonda, laminer ve türbülanslı akış için ısı transferi ve basınç kaybı deneyleri yapıldı Deneyler, ısı transferini iyileştirmek amacıyla, akışa dik doğrultuda eşit aralıklarla yerleştirilen halka tipli ilave elemanlar kullanılarak gerçekleştirildi Deneyler, ilave elemanların duvarla temas halinde olması Hımm-m ve duvardan ayrık olması durumları için yapıldı. Deneysel çalışmanın literatürden gelen verilerle uygunluğunu görmek amacıyla, boş boru için ısı transferi ve basınç kaybı deneyleri gerçekleştirildi Deneysel çalışmalarda elde edilen bulgular, laminer akış ve türbülanslı akış için ayrı ayrı değerlendirildi Isı transferi ve basınç kaybı için boyutsuz sayılar olan Nu sayısı ve Sürtünme katsayısının Re sayısına göre değişimi 8 ayrı ilave eleman için ve boş boru için gösterildi Ayrıca ısı transferindeki iyleşme, basınç kaybındaki artış ilişkisine göre tarif edilen bir performans değerlendirme kriterinin Re sayışma göre değişimi gözlendi Deneysel çalışma sonuçlan, boş boru için elde edilen bulguların literatürden gelen verilerle uyum içinde olduğunu göstermektedir. Halka tipli ilave elemanlı borularda ısı transferindeki artışın türbülanslı akışta % 80 ile % 110 arasında değiştiğini, buna karşılık basınç kayıplarının % 1000 ile % 1400 arasında arttığını göstermektedir. Laminer akışta ise ısı transferinde artışın ancak Re sayısının 800 değerinden sonra başladığı anlaşılmaktadır. Buna karşılık basınç kayıplarında % 50 ile % 3000 arasında değişen artışlar Re sayısının bütün değerlerinde görülmektedir. Anahtar Kelimeler : Isı transferini iyileştirme, üave eleman, sabit sıcaklık smır şartı VI