Çeşitli ağaç türlerinden elde edilen kaplamaların ıslanabilme yeteneği ve yapışma direnci üzerine bazı üretim şartlarının etkileri
Tezin Türü: Doktora
Tezin Yürütüldüğü Kurum: Karadeniz Teknik Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Fen Bilimleri Enstitüsü, Türkiye
Tezin Onay Tarihi: 2004
Tezin Dili: Türkçe
Öğrenci: İsmail AYDIN
Asıl Danışman (Eş Danışmanlı Tezler İçin): GÜRSEL ÇOLAKOĞLU
Özet:ÖZET Bu çalışmada; Doğu kayını (Fagus orientalis Lipsky), Sakallı kızılağaç (Alnus glutinosa subsp. barbata) ve Doğu ladini (Picea orientalis L.) odunlarından elde edilen soyma kaplama levhalarının yüzey pürüzlülüğü, ıslanabilme yeteneği, pH ve tampon kapasitesi ile bu kaplamalardan üretilen kontrplakların yapışma direnci, eğilme direnci ve rutubet değerleri üzerine tomruk buharlama işlemi, kaplama kurutma sıcaklığı, yüzey düzgünlüğü, emprenye işlemi ve kaplama yüzeylerinde meydana gelen eskime gibi faktörlerin etkileri araştırılmıştır. Emprenye maddesi olarak, yangın geciktirici özelliği nedeniyle yaygın olarak kullanılan borlu bileşikler (boraks ve borik asit) ile formaldehit tutucu özelliğe sahip olan amonyum asetat kullanılmıştır. Hem deneme kontrplaklarının üretiminde, hem de kaplamaların ıslanabilme yeteneğinin belirlenmesinde % 55'lik üre formaldehit ve % 47'lik fenol formaldehit tutkallan kullanılmıştır. Çalışma kapsamındaki test grupları oluşturulurken kaplama kurutma sıcaklıkları esas alınmış; doğal kurutma için 20°C, endüstriyel koşullarda uygulanan kurutma için 110°C, yüksek sıcaklıkta kurutma için ise 150 ve 180°C sıcaklıklarda kaplama kurutma işlemleri gerçekleştirilmiştir. Laboratuvar ortamındaki sıcaklık, bağıl nem ve diğer çevresel faktörlerin etkileri ile kaplama yüzeylerinde meydana gelen eskimenin bazı kaplama ve kontrplak özelliklerine etkisini belirlemek için 1, 3 ve 6 aylık bekletme periyotları uygulanmış ve kaplamaların tutkallanacak yüzeyleri eskime etkisine maruz bırakılmıştır. Ayrıca yüzey pürüzlülüğünün etkisini belirlemek için bazı kaplamaların yüzeyleri 100 ve 180 grit zımparalar ile zımparalanmıştır. Sonuç olarak; kaplama kurutma sıcaklığı yükseldikçe yüzey pürüzlülüğü artmış, ıslanabilme yeteneği kötüleşmiş ve denge rutubeti miktarı azalmıştır. Emprenye işleminden sonra kontrplakların denge rutubeti ve tutkal damlaları ile elde edilen temas açısı değerlerinde yükselme görülmüştür. Etkisi araştırılan diğer faktörlerin kaplama ve kontrplak özelliklerinde meydana getirdiği değişiklikler; ağaç türü, tomruk buharlama işlemi ve kaplama kurutma sıcaklığına göre farklılık göstermiştir. Anahtar Kelimeler: Islanabilme Yeteneği, Temas Açısı, Yüzey Gerilimi, Yüzey Pürüzlülüğü, Emprenye, Kaplama Kurutma Sıcaklığı, Eskime, Kontrplak Özellikleri. XII